AnupRaj.Com.Np

युवा फोरम, पोखरा कास्की
युवाको क्ष्यमता अविब्रिद्धि गराउने प्रयत्नका साथ युवाहरुलाई आफ्नो समाज प्रतिको उत्तर्दाईत्व निर्वाह गर्न प्रेररित गर्दै सामाजिक कार्यमा सहभागी हुने, एक युवा समूह हो “युवा फोरम” । सामाजिक कार्यमा युवाहरुलाई डोर्याउने यो सामाजिक समूहको सुरुवात आदर्णीय व्यक्तित्वहरु अनुप लाल श्रेष्ठ, कान्ति गुरुङ श्रेष्ठ, जीवन बराल, अमित रिजाल, नेत्र तिमिल्सिना, सचिन उदास र अन्य आदर्णीयहरुबाट भएको हो भन्ने मेरो बुझाई छ ।

जुन बेला मैले युवा फोरम बुजेको थिए, त्यो समयमा उमेरको हदबन्धि थियो । आर्थात, युवा (सङ्खेय नाम), किटान गरिएको उमेरको हद भित्र पर्ने व्यक्तिहरु मात्र यो समूह अर्थात् युवा फोरममा रहने छन् । युवा फोरम संग आवद्ध हुदा हुदै आफ्नो युवा उमेरको हद पुरा गर्ने व्यक्तिहरुले युवा फोरममा आफ्नो नेत्रित्वोको अविभारा नया युवालाई सुम्पने प्रावधान थियो । युवा फोरमको यो प्रावधान राम्रो संग लागु भएको मैले अनुभब गरेको छु । र मैले यो लेख लेख्नुको कारण, मेरा विभिन्न बुंदाहरु मध्ये एक पनि हो ।
यो लेखको सहारा लिएर  युवा फोरमका सुरुवात कर्ताहरु, पुर्व सदश्यहरु, तत्कालिन नेतृत्व सम्हाल्नु भएका मित्रहरु र युवा फोरमका सदश्यहरुलाई घचघच्याउने कोसिस गरेको छु ।

म काठमाडौँ  बाट कास्की, पोखरा भ्रमणको साथमा आफ्नो अध्यन पनि गर्ने निहुमा आफ्नै इच्छाले गएको थिए । त्यस बखत म माथि तेर्श्याइने एकै प्रश्नले मलाई अफ्ट्यारोमा पार्दथ्यो वा भनौ घोच्दथ्यो “तपाइँको घर कहाँ हो?” । म आफैलाई एक आत्मनिर्भर स्वतन्त्र पंछी मान्थे र अधिकांश पंछीहरु सरह आफ्नो गुंड आफै बनाउनु पर्छ भन्ने मान्यता बोक्थे र म ’मेरो घर’ भन्नु भन्दा ‘मेरा माता पिताको  घर’ भन्न रुचाउथ्ये । यो प्रश्नको उत्तर मैले सजिलो संग काठमाडौँ  भन्न पनि मलाई ’ढाडस’ लाग्थ्यो र आफैलाई व्यंग्य गर्दै भने  ’राजाको गाउ’ ।  म माथि कसैको केहि पनि रोकतोक नभएको हुदा म आफ्नो इच्छामा काम गर्थे । यसै क्रममा एक दिन मैले अन्नपुर्ण यफ. यम. बाट “Art of Speaking (campaign)”  को विज्ञापन सुने जसको उदेश्य व्यक्तित्व विकाशको लागि तालिम थियो जसको लागि मलाई समय मिलाउन गाह्रो भएन । यो तालिम अमित रिजाल, नेत्र तिमिल्सिना, अनुप लाल श्रेष्ठ र कान्ति गुरुङ श्रेष्ठ ज्युहरु बाट भएको रहेछ र सवै जना पोखराका विभिन्न यफ. यम. मा स्तरीय कार्यक्रम संचालकहरु हुनुहुन्थ्यो र यो कुराले मलाई कम आश्चर्यमा पारेन की म तिनै हस्ती बाट शिक्षा ग्रहण गर्दै छु जसलाई मैले दिनरात सुन्ने  गर्थे । तालिम आवधि भर विभिन्न छेत्रमा लाग्नु भएका ठुला हस्तीहरु बाट पनि अनुभब सुन्ने र शिक्षा ग्रहण गर्ने मौका प्राप्त भयो । त्यस बखत सम्म मलाई युवा फोरम सम्बन्धि केहि अत्तो पत्तो थिएन, केहि पछी मात्र ’यामु’ दिदि र ‘हेमा’ दिदी बाट थाहा भयो, जो  ‘Spiral Media Zone’ का संचलाक हुन्थ्यो ।

मेरो युवा फोरमका क्रियाकलापमा रुची बढ्नुको कारण “Art of Speaking” मा मैले अनुभव गरेको पृथक शैलीले गर्दा हो जुन मेरो लागि नौलो र सृजनात्मक थियो । अझ पृथक त यो कुरामा लग्यो कि यो समूहले आफ्नो कार्यक्रमहरु आफ्नै सदश्यहरुका सहयोगबाटनै गर्ने गर्थ्यो जसमा हरेक शनिवार सवै सदश्यहरु जमघट भै हरेक सदश्यहरु बाट ५ – १० रुपैया उठाई चिया पिएर, एक किसिमले आत्मियताको भाव अनुभव गर्दै केहि न केहि सृजनात्मक कार्यक्रम गर्नु एक साप्ताहिक शैली नै थियो  । युवा फोरमका विभिन्न सामाजिक कार्यक्रमहरु मध्ये केहिमा मैले पनि साथै सहभागी हुने मौका पाए ।

युवा फोरममा रहदा सवै भन्दा स्मरणीय क्षण “The Trekking Legend”  झलक दाज्युको घरमा युवा फोरमका सम्पूर्ण सदश्यहरु संग जादा लाग्छ । झलक ज्यु, जो  Trekking का सुरुवात कर्ता मात्र नभै प्रकृति प्रेमी र सरल जीवन मनपराउने व्यक्तित्व हुनुहुन्छ, उहाको घरमा पुग्दा लग्यो कि म एक संग्रालयमा छु जहाँ प्रकृति र ठेट नेपाली मौलिकताको मिश्रण छ र अझ ई कुरालाई जीवनत्  तुल्याउन झलक ज्युले हाम्रा युवा फोरमको तर्फबाट उहालाई भेट्न र बुझ्न गएका सवैलाई नेपाली ढङ्ग वाट स्वागत गर्नु भयो र मकै, भटमास, चिया र अण्डा खुवाउनु भयो। त्यो जाडो मौसममा हामी सवै, नेपालको गाँउ-गाँउमा देखिने, माटोले पोतिएको गोलाकार भित्ता माथि छाईएको छानो भएको दुई तल्ले घरको आगनमा वरी परि थियौ । घाम ताप्दै झलक दाज्युका हिमाल र प्रकृतिका अनुभव सुन्यौ र उहाले  हामी युवालाई आफ्नो प्राकृतिक सम्पदा प्रति उत्तर्दाईहुन पनि थप जिम्मा दिनुभयो जुनबेला मैले साचै न्यानोपन महसुस गरे । विहान ८ बजे देखि ३ – ४ घण्टा सम्मको बसाई पछी हामी छुट्टीयौ, यो दौरानमा मैले Trekking केहि हद सम्म बुझे । अझ पनि मैले आफ्ना विद्यार्थीहरुलाई उहा को भाषामा सम्झाउने कोशिस गर्छु कि बुझाईको तिन तह हुन्छ ।
माछापुछ्रे हिमालको बारे कसैले सोधेमा,
पहिलो तहको बुझाई भएको व्यक्तिले “यो हिमाल पोखराबाट देख्न सकिन्छ” भनेर मात्र उत्तर दिन्छ सक्छ,
दोस्रो तहको बुझाई भएको व्यक्तिले “यो हिमालको दाया र बायामा अन्नपुर्ण र धौलागिरी छ” भनि बुझाउन सक्छ
र तेस्रो तहको बुझाई भएको व्यक्तिले भने माछापुछ्रेको उचाई, लम्बाई, चौडाई त्यस क्षेत्रमा बसोबास गर्ने पशु – पंशी, त्यस क्षेत्रमा पाइने जडिबुटी तथा बोटबिरुवाहरुको बारे मा र आझा बढी बृस्तृत रुपमा बयान गर्न सक्छ  ।

युवा फोरमका अग्रजहरु रहदाको युवा फोरम र अहिले नया नेतृत्व हुदाको युवा फोरममा निकै नै अन्तर रहेको छ । यो कुरालाई मैले कान्ति दिदी संग पनि गरेको थिए र उहाले युवा फोरमको आवस्तप्रति दु:ख लागेको कुरा पनि गर्नु भएको थियो । मैले आफ्नो पहल बाट युवा फोरमको वेव- साईटलाई पुनः सजिव बनाउने प्रयत्न गरे जसको लागि तत्कालिन अधक्ष्यज्युले युवा फोरमको कागजात दिएर सहयोग गर्नु भएको थियो  तर युवा फोरममा भएका कुनै सदश्यले पनि वेव-साईटमा युवा फोरमका गतिविधिहरुलाई उतार्न राम्रो संग चाख नदिएको कुरामा भने दुक्ख लग्यो । त्यसको केहि महिना पछी युवा फोरमबाट आवकास पैसक्नुभायेका जीवन बराल दाइले एक पल्ट युवा फोरमको वेवसाईटको विवरण सोध्नुभएको थियो ।

युवा फोरमलाई मजबूत तुल्याउनलाई युवा फोरमका आग्राजहरुले केहि पहल गर्नु पर्छ भन्ने लाग्छ ।

हाल मैले फेरी युवा फोरम को लागि वेवसाईट तयार गरेको छु, युवा फोरममा संलग्न सदश्यले यो वेवसाईट जिम्मा लिन पनि आग्रह गर्दा छु ।